Het valt niet altijd mee om iets dat je hebt opgebouwd los te laten, op te geven achter te laten of er afstand van te nemen. Hoeveel boeren en zakenmensen vinden het niet moeilijk om een stapje terug te doen wanneer hun zoon of dochter de boerderij of de zaak overneemt. Er op vertrouwen dat je kinderen goed omgaan met de verantwoordelijkheid, met datgene wat je zelf hebt opgebouwd, is blijkbaar geen gemakkelijke opgave. Niet zelden kan het tot conflicten komen, wanneer vader of moeder het leven op het erf, het doen en laten van hun opvolgers nauwlettend in de gaten houden en hun opvolgers daarmee onvoldoende ruimte om kansen geven om de boerderij of de zaak met hun eigen inzichten en talenten voort te zetten en uit te bouwen. Je terugtrekken, afstand nemen, zien dat het anders gaat dan je zelf zou hebben gedaan, het is een hele opgave voor ons. Nog moeilijker wordt het wanneer je definitief afscheid moet nemen en je je zorgen maakt om degene die achterblijft en vaak nog extra zorg nodig hebben.

Zo sprak ik deze week met een aan kanker lijdende vrouw, die nog maar heel kort te leven heeft en tegen mij zei: “Pastor, dat ik het leven nu al moet loslaten is heel verdrietig, maar nog verdrietiger vind ik dat ik mijn man moet achterlaten, hij heeft juist extra steun nodig, ik weet niet of hij het wel alleen kan redden. Dat maakt het sterven, het loslaten voor mij zo moeilijk! ” Hoe moet het toch verder met hem, de kinderen wonen ver weg.

Diezelfde zorg zie je ook bij ouders wanneer hun kinderen ver weg gaan studeren, voor het eerst gaan samenwonen of trouwen. “Kunnen ze het wel aan, blijven zij wel op de goede weg, laten ze zich niet beïnvloeden door verkeerde vrienden? Zijn ze al oud en wijs genoeg en kunnen ze het wel financieel redden?

Voor ons het moeilijk om mensen los te laten, ons levenswerk en verantwoordelijkheid los te laten en over te geven aan hen die na ons komen. En soms ging het ook wel eens mis, ging de zaak failliet, of ging het niet goed met de boerderij. Maar juist door jezelf op tijd terug te trekken, geef je anderen de kans om zelfstandig te worden, geef je hen de kans hun verantwoordelijkheid op zich te nemen. Dat geldt niet alleen voor de zelfstandigheid van je kinderen, voor het voortbestaan van de boerderij of de zaak, maar dat geldt ook voor het geloof. We horen dit vandaag Jezus ook heel nadrukkelijk zeggen: “Het is goed voor u, dat Ik heenga”, zegt Hij. Met andere woorden: Nu zul je het zelf moeten doen. Maar nergens zegt Hij, hoe ze het moeten doen, Hij zegt alleen wat ze moeten doen.
En dat is: getuigen van zijn leven, zijn lijden, zijn sterven en verrijzen. En daarbij krijgen zij de hulp van de Heilige Geest.

En daar staan wij dan, net als de leerlingen, te staren, na te staren naar de hemel.
Viri Galilaei, quid admiramini ascipientes in caelum? , zegt het Introïtus ons vandaag: Mannen van Galilea, wat staat ge verbaasd naar de hemel te staren? Staar je niet blind op het verleden nu Jezus is thuisgekomen bij de Vader, maar zet zijn levenswerk voort, laat zien, net als Hij heeft gedaan, hoe je hier op aarde zelf al een beetje kunt zorgen voor een stukje van de hemel. Hoe we hier door ons eigen toedoen, de hemel en de aarde aan elkaar kunnen laten raken. Jezus gaf ons het voorbeeld, Hij heeft zich terug getrokken, nu zijn wij aan zet. Pas toen de leerlingen ophielden naar de hemel te staren, ophielden naar het verleden te staren, kon de jonge Kerk, de nieuwe toekomst beginnen.
Het is dan ook onze opdracht om niet te blijven staren naar het verleden, toen geloven nog allemaal vanzelfsprekend was, de kerken vol zaten, de Biddagen voor het Gewas hier op de Ageler Es nog door alle inwoners van de buurtschap werden bijgewoond, maar vertrouwen te hebben in de toekomst, voor Agelo en onze geloofsgemeenschap, ook nadat onze trouwe gelovige ouders zich hebben teruggetrokken. Hemelvaart is een oproep om vertrouwen te hebben in de toekomst die we samen kunnen en moeten maken. Een toekomst waarin we al een stukje van de hemel mogen ervaren, onze uiteindelijke bestemming die we na ons sterven bereiken. Mogen wij dat geloof vertrouwen uitstralen en schenken aan onze kinderen en kleinkinderen, wetende dat zij niet met lege handen staan, maar dat God ’s Geest hen daarbij zal helpen.

Amen.

Agelo, Hemelvaart 2018
Pastor Jan Kerkhof Jonkman