In ons Twentse landschap, waarin onze essen bedekt zijn met een groene grasdeken, zien we het nog maar zelden: boeren die het zaad in de vruchtbare aarde leggen. Zo herinner ik mij het beeld uit mijn jeugd hoe mijn vader met de zèèiloop op en neer liep op de bemeste en omgeploegde akker, om het zaad in vruchtbare bodem te laten vallen, zodanig dat er niet veel verloren ging en kon opgroeien ondanks onkruid en distels. En als je zelf een tuin hebt en moet onderhouden weet je dat er tussen de planten van het goede zaad overal onkruid opkomt dat het goede gewas kan doen verstikken. Het goede zaad zaaien in vruchtbare bodem, dat is ook het beeld dat Jezus vandaag gebruikt in het Evangelie voor het landen van Gods Woord in de harten van de mensen, opdat het daar een vruchtbare bodem mag vinden. Nu we de boeren minder zien zaaien, wordt er nogal wat door anderen gezaaid in onze wereld. Bedrijven die allerlei boodschappen uitzaaien in de hoop dat wij hun producten kopen. Aantrekkelijke aanbiedingen die ons via de media bereiken. De krant die ons onrust zaait door te vertellen wat er allemaal niet deugt in onze wereld. Regeringsleiders die onrust proberen te zaaien en computers laten hacken, vrijheden van mensen inperkt, leugens en nepnieuws in de wereld verspreiden. Er wordt volop gezaaid, maar het is niet allemaal vruchtbaar zaad, het is ook maar goed dat al dat zaad in de vruchtbare akker van ons hart valt. Gelukkig hebben we zelf een eigen keuze. Een hoop flauwekul en nepnieuws kunnen we aan de kant schuiven. Het leert ons elke dag dat er veel onkruid en distels worden gezaaid om het goede zaad in de mensen harten te verstikken vanwege hun eigen belang. Zaad dat niet vrede, vrijheid, gelijkheid en respect voor elk mensenleven tot doel heeft, een opbrengst waar velen in onze wereld naar hunkeren, maar ingegeven wordt door macht, egoïsme en eigen belang.

Dat zijn de zorgen van de wereld waar Jezus op doelt. Zorgen die nog groter worden door de onlesbare dorst naar rijkdom, die door niets en niemand laat tegenhouden. Ook niet door eerlijke handel, respect voor mensenlevens, het milieu en de natuur.

Hoe anders klinkt het toch in de Eerste Lezing. Regen en sneeuw die uit de hemel vallen en daar pas naar kunnen terugkeren als het zijn werk heeft gedaan. Pas wanneer zij de aarde vruchtbaar hebben gemaakt, zodat de mens kan leven. Zoals God met zijn regen en sneeuw de aarde geschikt maakt voor de natuur, zo wil Hij met Zijn Woord de aarde leefbaar maken voor de mensen. Jezus heeft Gods Woord gezaaid en nu wacht Hij geduldig op een rijke oogst. Woorden die pas vruchten kunnen dragen wanneer het Gods wil heeft volbracht en wij onze zending hebben vervuld.

We staan op een keerpunt in de menselijke geschiedenis, zo doorleven als we gewend waren zal vernietiging van de aarde en het menselijk leven tot gevolg hebben. Het oude normaal was helemaal niet normaal. Een vliegticket naar Barcelona voor € 19.90, een weekendje shoppen in New York, met de Tubantia naar de Formule 1 in Abu Dhabi, een oceaan vol afvalplastic waarin vissen zich verslikken en stikken, het verbrassen en leegplunderen van de kostbare bodemschatten en energiebronnen in onze aardbodem, het vervuilen van onze natuur. Waarom vragen wij ons niet af hoe het kan dat het vlees in de supermarkt of de kleding bij de grote modeketens zo goedkoop is? Hebben wij wel oog voor de slachtoffers die achter deze productielijn zitten? Dat was en is toch niet normaal!
Laten we hopen dat de coronacrisis ons dwingt tot een nieuw normaal, een nieuwe balans tussen het evenwicht op aarde, tussen natuur, cultuur en mens, waarin elk tot zijn recht komt en het juiste loon en leven krijgt dat hij/zij verdient. Juist Gods Woord dat Jezus heeft gezaaid, kan een belangrijk ijkpunt zijn voor die nieuwe aarde.

De vraag is waar wij nu staan, beste mensen. Bestaat het onkruid in onze wereld alleen uit machtswellustige wereldleiders, of zijn ook wij zelf door onze levenswijze scheppers van verstikkend onkruid? Vindt Gods Woord bij ons wel een goede bodem, of verstikt het onder de distels van egoïsme, onverschilligheid, hebzucht, afgoderij van onszelf, van geld, macht of bezit?

Lieve mensen,
Wij worden vandaag door Jezus uitgedaagd om niet op te geven. Om te blijven geloven dat er in ieder mens een vruchtbare akker aanwezig is, dat wij allen een steentje kunnen bijdragen aan onze aarde en het mooie, menselijke leven. Laten we allen voor een vruchtbare bodem zorgen in ons hart waarin het Woord van God welig kan tieren. Niet als onkruid dat ons wanhopig maakt, maar als heerlijke bloesems en bloeisels van Gods liefde, vrede en vreugde, naar het voorbeeld van Jezus.

Amen.

Lattrop, 11 juli 2020,

Pastor Jan kerkhof Jonkman