Dit jaar worden we niet alleen door de beelden uit de Derdewereldlanden herinnerd aan de droogte die het land kan treffen, maar ervaren we in ons land de gevolgen van het uitblijven van regenwater. Tuinen, weilanden en maïs- en aardappelvelden verdrogen, het blad valt in hoogzomer van de bomen, bloemen verdorren in onze tuin, we wanen ons deze zomer in Spanje of Griekenland. Zelden werd ons land getroffen door zo’n lange periode van droogte. Niet alleen het land, de dijken en gewassen lijden eronder, ook onze huizen kunnen scheuren veroorzaken of verzakken vanwege het weg zakken van heipalen. En elke dag luisteren we nauwlettend naar de weerman of kijken we op onze computer of Ipad of er al regen aan schijnt te komen. We maken ons zorgen over de gevolgen van de droogte, hoewel er nog elke dag water uit onze kraan komt, en we nog niet met jerrycans naar centrale watertappunten hoeven te gaan. Zo herinner ik mij de zomer van 1959 toen de boeren met hun wagens vol bussen en ketels water haalden voor hun vee bij een centraal watertappunt. Waterleidingen waren er toen nog niet, de boerenputten waren vaak drooggevallen, maar zestig jaar later kunnen we waterkraan open draaien, want de waterleiding zorgt ondanks de droogte elke dag voor vers water. Wat is een waterleiding , waar het water door heen kan stromen toch belangrijk om in leven te blijven!

Water hebben we nodig om in leven te blijven, het is onze eerste levensbehoefte. Maar niet alleen ons lichaam en de natuur snakt naar water, ook wij mensen zelf snakken op een of andere manier naar water dat leven geeft, naar een leiding die ons ook voorziet van water dat ons in leven houdt. Als een regering slecht leiding geeft aan het land, dan gaat het ten onder. We hoorden dit uit de mond van de profeet Jeremia in de Eerste Lezing.
“Jullie hebben Mijn volk verdwaald laten rondlopen!”, zegt God tegen de leiders van het land. En wat zien we? Het gaat de verkeerde kant op.
Hetzelfde overkomt een gezin of een bedrijf waar geen goede leiding is, kinderen raken ontworteld, werknemers zien dat het bedrijf failliet gaat.

Kan dit de Kerk ook niet overkomen, als daar niet op een warme en menswaardige wijze leiding wordt gegeven? Gaat het niet mis wanneer de leiding te veel gericht is op regels, het Kerkelijk Wetboek en geloofsgemeenschappen allerlei regels voorschrijft die de gelovigen van binnenuit niet begrijpen? Regels voorschrijven of strak hanteren betekent nog niet dat je goed leiding geeft! Soms krijgen gelovigen het gevoel dat hun inbreng, hun goede bedoelingen, hun ervaringen en inspanningen ter zijde worden geschoven. Soms krijg ik het gevoel dat zij zich voelen zij zich als schapen zonder herder. Aan de andere kant is het voor de leiding van de Kerk ook niet altijd gemakkelijk om te gaan met gelovigen die, wanneer het om het geloof en de Kerk gaat, nog in de puberteit zitten. Die het zelf beter weten en, net als de pubers hun ouders verwijten, de leiding van de Kerk verwijten dat zij er helemaal niets van snappen.

Gelovigen verlangen in deze tijd van secularisatie naar levend water, water uit leiding dat leven geeft. Het is de Heer zelf, die via zijn leiding tot ons wil komen en water wil geven dat ons leven geeft. Bij het Doopsel is voor ons die waterleiding aangelegd, maar hebben wij ons vaak zelf niet van die leiding afgesloten? Doen we nog wel moeite om die kraan te openen om onze levensdorst te stillen?
Hoe het ook zij, leiding hebben we nodig om dat leven gevend water tot ons te laten komen. Het is werkelijk van levensbelang om die leiding te accepteren. Dat hoeft niet klakkeloos geaccepteerd te worden, maar we moeten wel met elkaar in gesprek blijven en dat gesprek niet opgeven.
Leiding is nodig, in huis, op school, op het werk, in de samenleving, maar ook in de kerk. Iets voorschrijven kan iedereen, maar dat voorschrijven is geen goddelijke methode.
Nee, leidinggeven brengt veel meer vrucht voort als je dat doet in samenspraak met de gelovigen. Mogen we dat van Jezus leren wanneer we leiding ontvangen of ook zelf leiding moeten geven.
Ik wens ons toe dat we de kraan openen voor het leven gevend water waarmee de Heer onze levensdorst kan en wil lessen.

Amen.

Ootmarsum, 22 juli 2018

Pastor Jan Kerkhof Jonkman