Lieve mensen,

Hoe velen weten nog wat Advent betekent, wanneer we tegelijker tijd zien dat velen al de kerstboom hebben staan en graag meteen kerst willen vieren. Nee, de tijd van wachten, de tijd van uitzien naar het Licht dat komt, valt ons te zwaar, wachten is moeilijk. Wachten is moeilijk in ons leven van alledag. Denk maar eens aan het wachten bij de kassa van de supermarkt, velen worden ongeduldig wanneer dat iets langer duurt, denk aan de wachtkamers bij de dokters, hoe vaak loopt het niet uit en langer het duurt hoe ongeduldiger we worden. Of de tijd dat we moeten wachten op een operatie, dat kan niet weken, maar soms maanden duren. En dan maar bellen of het niet eerder kan. Nee, wachten zit ons niet meer in het bloed. We denken dat wanneer we iets wensen, deze wens meteen moet worden vervuld. Het lijkt de overtoom wel, vandaag besteld, morgen moet het op ons adres worden bezorgd. De hele samenleving is erop ingericht, ook bij het openbaar vervoer. Als de bus of trein vertraging heeft moeten we eens zien hoeveel er wordt gemopperd. Nee, we hebben ervoor betaald, en dan moet de dienstregeling ook tot op de seconde kloppen. Wachten, het valt ons zwaar, terwijl advent juist een prachtige tijd is, een tijd van uitkijken naar, een tijd van vol spanning wachten wat er gebeurt. Maar daar hebben de tijd niet meer voor, zo lijkt het.

En durven we ook nog wel uitkijken naar iets nieuws, iets dat ons erg verrast? Zien we echt uit naar de komst van het vredeskind, het kind van liefde, vrede en geduld, dat ook in ons opnieuw geboren gaat worden? Als we naar het kerkbezoek kijken, dan moeten we constateren dat velen hebben afgehaakt, dat ze het geloof dat mensen al eeuwen op de been heeft gehouden, achterhaald of ouderwets vinden. Nee, we hebben andere belangen, we zijn druk met ons zelf en daar moet niet veel bij komen. Want dat kost tijd en tijd is het kostbaarste goed dat we in deze tijd kennen.

Of hebben we juist nog wel tijd? Tijd om afstand te nemen van onszelf en onze eigen belangen, tijd om ons te richten op het leven en de daden die Jezus ons heeft voorgeleefd.
Om ook aandacht hebben voor de mensen die wachten op gerechtigheid, op vrede en liefde. Om ook waakzaam te zijn voor al hetgeen er onder ons gebeurt. Aandacht te hebben voor wat God ons heeft toevertrouwd: zoals de schoonheid van onze natuur, met alles erop en eraan. De natuur in al haar variatie: bergen, heuvels, dalen, woestijnen, steppen en natuurlijk onze bossen. Zijn wij wel waakzaam voor allen die leven onder de armoedegrens? In ons rijke Nederland gaat het om ongeveer een miljoen mensen. Zijn wij wel waakzaam genoeg voor de Asielzoekers, de statushouders, de mensen uit Oekraïne die hier een veilig onderdak zoeken. Zijn wij erop attent dat onze buurvrouw vereenzaamt, letten wij een beetje op onze buurman die pas weduwnaar is geworden, of moeten zij zichzelf maar zien te redden. Ja, onze verkiezingen hebben aangetoond dat er veel mis is met ons land, dat mensen zich zorgen maken om de Asielstromen, dat er velen moeten leven van de Voedselbank, dat het schort aan vertrouwen in de overheid , noem maar op. Wij allen zijn op zoek naar zekerheid, maar laten we ons niet vergissen in de schijnzekerheid in liefde en vrede, die de wereld ons denkt te kunnen geven.

Ons enige Licht die de duisternis kan verdrijven uit onze wereld, is Gods Licht, is zijn Liefde, die ons allen oproept om die liefde, om dat Licht om die vrede uit te stralen, om zelf licht te zijn voor onze medemensen. God roept ons op om barmhartig en goed te zijn voor onze medemens, om echt aandacht voor hen te hebben.

Advent is dromen, dromen dat dat kind Jezus in ons opnieuw geboren gaat worden, want als dat niet gebeurt, dan brengen we er niets van terecht. Dan krijg je een wereld waarin minder gedroomd wordt dat Jezus zal komen. Want Hij staat voor liefde, vrede en gerechtigheid. In veel landen willen ze er niet van weten. Integendeel, ze willen oorlog, wreedheid, moord, marteling en nog meer vreselijke dingen.

Vandaag brandt de eerste kaars op de adventskrans, een sprankeltje hoop dat steeds meer gaat worden. Dit warme licht zal in onze harten komen, want er staat iets goeds te gebeuren.
Licht op de krans voor alle mensen die nog wat verwachten van het leven, verwachten van God zelf.

Laten wij in deze wereld van heel veel ellende toch vol hoop toeleven naar Kerstmis. Amen.

Beuningen, Lattrop, Gerardus Majella, 2/3 december 2023. Pastor Jan Kerkhof Jonkman