Beste mensen,

Kiezen is best moeilijk. Als we een kind een trommel met allerlei snoepjes voorhouden, dan blijkt het heel moeilijk te zijn om het lekkerste snoepje er uit te halen, misschien helpt het als ze er twee mogen kiezen. Van kinds af aan moeten we leren kiezen, wat we graag aten, wie onze vriendjes waren, wat we die dag wilden spelen, wat we met ons zakgeld deden. Ontelbare keren moesten we kiezen, ook al waren we ons daarvan niet bewust. Pas later , hoe ouder we werden, beseften we dat onze keuzes van invloed zijn op ons leven. Wat wil ik worden, wie wordt er mijn man of vrouw? Wie ik kinderen, en hoeveel? Verander wel van werk of niet? Koop ik een nieuwe auto of wordt het een tweedehandse?
In de voorbije jaren is de wereld heel veelzijdig geworden, er is een enorm divers aanbod op de markt. De supermarkten, de tuincentra en niet te vergeten internet, bieden je een enorme keuze aan artikelen. En alles verandert en veroudert zo snel, dat wanneer je met het ingepakte artikel de winkel verlaat en je nog even in de etalage omkijkt, jouw artikel al weer verouderd is. Wat vandaag nog nieuw is, is morgen al weer verouderd. We kunnen er moe van worden, al die keuzes maken ons onzeker en geven ook veel onrust.
Datzelfde geldt helaas ook voor levenskeuzes. Waren vroeger zulke keuzes voor het leven, vandaag is dat niet altijd meer het geval. Is je partner, je huis, je woonplaats, je beroep nog even blijvend als vroeger? Zo blijkt na de vakantie het aanvragen van echtscheidingen het grootst te zijn, omdat men tijdens de vakantie een man of vrouw heeft ontmoet die heel aantrekkelijk was en waar men verliefd op geworden is. Ja, je leeft maar één keer, en dan moet je toeslaan als er zich weer een nieuwe kans voordoet, hoor je wel eens zeggen. En bovendien wil je ook graag meedoen, wil je scoren en veel volgers hebben op de facebook en instagram. Nee je moet elke dag wel iets nieuws en iets spannends te melden hebben. Men kiest steeds sneller voor de afgoden van nu, die je de hoofdprijs uit de loterij beloven. Afgoden zijn verleidelijk, maar uiteindelijkschiet je er niets mee op.

Vandaag stelt Jezus niet alleen aan de apostelen, maar ook ons voor de keuze: Wil jij blijven of wil jij misschien ook weggaan? Wil jij je geloof en de christelijke traditie ook vaarwel zeggen? Zoek jij je heil in een andere god, in de blinkende euro, in materiële welvaart die, o, zo vergankelijk is? Mensen zijn in de loop der tijd niet zoveel veranderd. Net als in de dagen van Jozua, alsmede de dagen van Jezus, is de aandacht voor God, steeds kleiner wordt. Velen haken af en laten- net als in de tijd van Jozua- het geloof dat ze meekregen in de steek, passen zich aan en hobbelen mee met de trends van de tijd. Net als toen raakt de kerk in de verdrukking.

Geloven in de Blijde Boodschap van het Jezus heeft ook in onze dagen de wind flink tegen. Het gedrag en misbruik van de kerkelijke ambtsdragers heeft daar zeker ook aan bijgedragen. Op de plek waar je heel veilig zou moeten zijn, werd die veiligheid en geborgenheid soms vreselijk geschonden. Ook in Ootmarsum zien we lege plekken in de kerk, zijn er banken weggehaald om het liturgisch vieren beter tot zijn recht te kunnen laten komen. In onze dagen willen steeds minder mensen zich voeden met het brood dat Jezus ons geeft, laten steeds minder mensen zich gezeggen door zijn Woord. Het geloof in God vieren en voeden doet nog maar een minderheid.
En toch is de vraag van Jozua en Jezus ook in onze tijd heel actueel: wil je trouw blijven of wil je weggaan?

Misschien is het goed dat we ons gaan spiegelen aan het antwoord van Petrus op Jezus’ vraag: : “Heer, naar wie zouden wij gaan? Uw woorden zijn woorden van eeuwig leven en wij weten dat Gij de Heilige Gods zijt.“ Durven wij met Petrus te geloven dat alleen God, alleen Jezus, ons moed kan geven om vol te houden, het ook vol te houden in moeilijke tijden? Om ons best te doen om goed te zijn voor elkaar en onze naasten, om niet op te geven als het ons tegenzit.
Zou het ook niet goed zijn als we tegen onze partner, tegen onze kinderen en kleinkinderen, tegen onze geloofsgemeenschap, tegen onze samenleving en wereld zouden zeggen: Naar wie zouden wij gaan? Als we dat met zijn allen zouden zeggen en er ook naar zouden leven, zou het leven in de gezinnen, in de kerk en samenleving er dan niet vrediger en gelukkiger op worden?

Beste mede-gelovigen: Petrus sluit het Evangelie af met mooie woorden: “ Heer, naar wie anders zouden wij gaan? Gij alleen hebt woorden van eeuwig leven.” Dat eeuwig leven is een leven van goedheid, van anderen helpen, van geen vijandschap en haat, maar van liefde en vrede. Dat maakt de mens voor eeuwig gelukkig.

Gaan wij ook weg? Of blijven wij, om met Petrus: Jezus en God tegemoet te gaan?
Bedenk wel: kiezen voor God is kiezen voor liefde, en mensen die van elkaar houden zijn nooit alleen!

Amen.

Ootmarsum, 26 augustus 2018

Pastor Jan Kerkhof Jonkman