Wie had vijf en twintig jaar geleden kunnen denken dat het met de kerk en het geloof zo bergafwaarts zou gaan. Dat het geloof, dat eeuwenlang de bron en inspiratie van mensen was en voor een belangrijk deel hun leven bepaalde, zomaar zou verdwijnen naar de rand van de samenleving. Wie van ons had toen kunnen denken dat niet alleen in de steden, maar ook de dorpen de kerken zouden verdwijnen. Niet alleen in het Westen van ons land, maar ook in ons dierbare Twente, door al zo snel de kerk b.v. in Albergen zou worden verkocht, de kerk die met grote spaarzaamheid en offerbereidheid van onze voorouders is opgebouwd. Wie van ons had kunnen denken dat God, het kloppend hart in onze dorpen, ooit zou verdwijnen. En als we de berichten mogen geloven, zal dit niet tot Albergen, Reutum, Fleringen, Vasse en Langeveen beperkt blijven. En als de ontwikkelingen in hetzelfde tempo voortschrijden, zal dit ook het beeld van de kerk en het geloof in Lumen Christi aantasten.
De trouw aan het geloof, de kerk en de traditie die generaties lang ons Twenteland markeerde, is aan het afbrokkelen en niet meer vanzelfsprekend. Trouw is in deze moderne tijd een begrip dat onderhevig is aan erosie. Het is niet meer vanzelfsprekend dat je heel je leven lang bij jouw geliefde blijft aan wie je eeuwige trouw hebt beloofd. Hoeveel huwelijken stranden er niet in onze tijd? Ja, soms hoor ik zich wel eens iemand afvragen of de mens wel geschapen is om heel zijn leven trouw te zijn aan de eens gedane belofte!

Trouw, lieve mensen, staat vandaag ook centraal in het Evangelie. Net als wij en vroeger onze ouders, zich zorgen maakten voer de toekomst, over de voortgang van het geloof, zo maken wij ons zorgen over de toekomst van de kerk en hoe het er voor onze kinderen en kleinkinderen uit gaat zien. Diezelfde zorgen had ook Jezus toen Hij voelde dat zijn levenseinde naderde, toen hij met hen het Laatste Avondmaal gebruikte. Tegen zijn Vader zegt Hij dat Hij de eenheid en Zijn Woord trouw heeft bewaard, maar dat Hij zich zorgen maakt of na zijn dood, nadat Hij de aarde heeft verlaten, de leerlingen in staat zullen zijn om hun onderlinge eenheid te bewaren, of ze in hun geloof trouw zullen blijven en niet zullen bezwijken aan de verleidingen van de wereld om hen heen. Ja, erger nog, Hij wist dat één van zijn trouwe vrienden Hem zou verraden.

Blijkbaar lukt dat lang niet altijd op eigen kracht, daarvoor heb je de steun en trouw van elkaar nodig, maar bovenal de bijstand van de Heilige Geest. Net als in de tijd van de apostelen is het allemaal geen gelopen race, en zullen ook wij beproefd worden op ons geloof en onze trouw. Maar het verdwijnen van onze prachtige kerkgebouwen, het afkalven van de kerkelijke cultuur en kerkelijk leven, hoeft nog niet te betekenen dat dit ook het einde is van ons geloof. Want het geloof is meer dan een prachtig stenen gebouw waar elke zondag op plechtige wijze het geloof wordt gevierd en eer wordt gebracht aan God. God woont niet in een stenen gebouw, want zo zegt de apostel Paulus, God woont in de harten van de mensen. Ons hart is de tempel waarin Hij wil wonen.

Lieve mensen, kunnen wij vanuit die gedachte ook anders aankijken tegen ons geloof? Kan het geloof dan ook niet een nieuwe, andere toekomst krijgen, dan wij tot op heden gewend zijn geweest. Met het verdwijnen van de kerktorens hoeft Hij dan ook zeker niet te verdwijnen uit ons dorp en Twenteland. Misschien ligt daar wel de opdracht voor de generaties na ons. Dat het geloof ook zonder de directe aanwezigheid van gewijde pastores en bisschoppen nieuwe toekomst kan krijgen in een nieuwe wereld, waarin mensen het geloof niet aangereikt krijgen op een presenteerblaadje, maar waarin zij zelf op zoek gaan naar het Geheim van het leven. De aanwezigheid, de werkzaamheid en de Geest van Hem leren ontdekken in het dagelijks leven. We kunnen de tijd niet keren, wel kunnen we proberen mee te bewegen op de golven van de tijd en in die golven het goede en waarachtige proberen te ontdekken en te onderscheiden. En door als geloofsgemeenschap samen op te trekken en trouw te blijven aan elkaar, trouw te blijven aan de kern van ons geloof, n.l. door er voor elkaar te zijn. Zoals ook een Joodse vertaling het begrip God vertaalt: Ik zal er zijn, voor jou, helemaal. Ik wens ons toe dat wij ons door die Naam laten inspireren en bemoedigen, dan zal Hij ook ons zijn Geest schenken en zal Hij tastbaar aanwezig blijven in ons midden. Dan zal Hij in onze harten blijven kloppen en in Noord Deurningen en Twente aan het licht blijven komen.

Amen.

Noord Deurningen, 16 mei 2021

Pastor Jan Kerkhof Jonkman