Onze wereld verkeert in donkere tijden, we zien dagelijks dreigende beelden op onze televisie voorbijkomen. Volkeren en culturen die met elkaar botsen en strijden om de macht, wanorde en conflicten tussen culturen en godsdiensten, grote stromen vluchtelingen, een milieuramp die op ons afstevent. De beelden die Jezus ons zojuist schetste zijn meer dan ooit werkelijkheid, de aarde dreigt zichzelf te vernietigen. Als we zo doorgaan met verspilling van onze energiebronnen en vervuiling van de aarde, dan zal er in de toekomst geen leven meer mogelijk zijn. De milieuprofeten in onze dagen houden ons elke dag opnieuw doemscenario’s voor als we onze buitensporige zucht naar nog meer welvaart niet in toom weten te houden. Door de opwarming van de aarde komt het water ons letterlijk aan de lippen te staan en zal het vele landen en steden bedreigen en verwoesten. Ja, heel Holland zakt, zakt verder onder de zeespiegel, zo concludeerden onderzoekers pas geleden nog. Natuurrampen zoals ze ons vandaag in de Schriftlezingen worden voorgespiegeld zijn ontzettend actueel in onze dagen. Onderwijl zucht de aarde onder het juk van onze economie naar nog meer…. En ook al kunnen wij technisch gezien het nieuwe leven beïnvloeden en manipuleren…. ondertussen bedreigen wij zelf ons menselijk voortbestaan doordat we onze moeder aarde hebben uitgebuit en niet in de gaten hebben dat we totaal afhankelijk zijn van haar. Het is twee voor twaalf! Maar het is nog niet te laat! In plaats van elkaar te bestrijden, zullen we moeten samenwerken om het tij te keren. En zeker moeten we de moed niet laten zakken, we moeten met opgeheven hoofd naar de toekomst blijven kijken. Kijken zover we kunnen!

Datzelfde advies geeft ook Jezus in het evangelie waarin Hij angstaanjagende beelden beschrijft die als een einde der tijden overkomen. “Wanneer dit alles zich begint te voltrekken ” , zo zegt Hij, “ heft dan uw hoofd omhoog want uw verlossing komt nabij.”
Met andere woorden, mensen ga er niet onder gebukt, laat je hoofd niet hangen, blijf waakzaam en bid! Heb vertrouwen wanneer je door moeilijke tijden heen moet gaan. Dat zal niet altijd gemakkelijk zijn, want het is zo moeilijk om in de toekomst te zien, te zien over de horizon van de huidige tijd. Dat geldt natuurlijk ook voor ons geloof en de kerk. Hoe vele trouwe gelovigen maken zich geen zorgen nu zij zien dat de generaties na hen de kerk en het christelijk geloof de rug toekeren. Ook boven onze kerk, zeker hier in Europa en Amerika, lijken zich donkere wolken samen te pakken. En met de schandalen en machtsmisbruik uit het verleden heeft zij de tijd zeker niet mee. Maar ook nu moeten we niet bij de pakken neer gaan zitten.

Juist de advent kan een tijd zijn van bezinning, een tijd waarin we hoopvol uitzien naar nieuw licht in deze donkere wereld, nieuw licht en toekomst in ons eigen leven en in de kerk. Advent houdt het verlangen en de hoop levend in ons dat er een nieuwe toekomst gloort, dat er een nieuw mensenkind in aantocht is, een mensenkind dat onze aarde weer nieuwe glans en nieuwe toekomst geeft. Want God geeft het niet op met ons, Hij geeft ons steeds weer een nieuwe kans, Hij houdt de hoop in ons levend op een nieuw mensenkind dat geboren zal worden en ons zal verlossen uit de duisternis, uit het onrecht, uit de vervuiling die wij elkaar door ons egoïsme hebben aangedaan.

In de Advent kijken we uit naar de geboorte van het nieuwe mensenkind dat bekleed is met vrede, liefde en gerechtigheid. Het mensenkind dat niet slechts gericht is op zichzelf, op eigenbelang, maar zijn eigen leven voorbij leeft, een mensenkind wiens hart klopt voor de ander.

Houd moed, weest waakzaam, houd uw ogen gericht op het kleine lichtje dat vandaag is ontstoken, het lichtje dat ons zal leiden naar een nieuwe mens, dat ook in ons geboren kan worden. Tot die tijd bidden we al zingend de prachtige kerkelijke hymne van de Advent: Rorate coeli désuper et nubes pluant iustum. Dauwt hemelen van omhoog en laat de uit wolken gerechtigheid regenen over onze aarde!

Amen.

Ootmarsum, 2 december 2018

Pastor Jan Kerkhof Jonkman