Oons leeven Heer lacht vanmorren in zien vuustke
Want Hee hef de oale prinsengarde in zien huuske
Veer en veertig joar oale wiesheed
Doarvan wet ook oonse stad beschead.

Allmoal tehoop in de karke in de baank
Zorgt ze elk joar weer veur plezearig vergaank
Al is de hoar al oarig gries
Ie brengt ze nog nich rap van de wies.

Noa ’n joar van onmeunig angoan en plezeer
Loat zee toch wal nen kleenen veer
De stad löt ear dan nig vall’n
Want doarno könt zee bie de oale garde knall’n.

Al veer en veertig joar
steet dit gezelschop veur stad en de prins kloar
Jong en oald steet bie ear in anzeen
Nee, zee vergett’ d’r gen een.

Met oale wiesheed stoat zee oe half
en de jeugdigheed van ’n oetbeundig kalf
Mènig prins gaff’n ze nen goei’n road
Altied op tied en in de juuste moat.

Met alle wiesheed in de man
doot zee het wat hèniger an
met nen borrel minder of meer
hebt zee effen veul plezeer.

Stillekes doot zee ear wark
In de stroaten boeten oonse kàrk
Andachtig kiiekt zee van boeten
Noar de versiering achter de winkelroeten.

De joarlijkse slötteloaverdracht
Verzorgt zee met alle praal en pracht
Want de stad mött dan van ’t slot
Van de Poort tot op ’t Rot.

Ok de Othmarrmiddag is bie ear in gooie haand
Met volk oet stad en wiede ummelaand
Adellijk volk oonder mekaa
Met stie veur jong en oold, zön en va.

Ok de leu met ne beperking wödtt nich vergett’n
Of hoe zee onder ’t volk ok mögt hett’n
De garde steet altied veur ear kloar
En vervoert hun kunstweark met de koar.

Ok met Franciscus bint zee groot
De weg doar hen kent zee dan ok good
Zee verkennt de stie veur ’n oalen dag
Al is dat nog meestieds met ’n knipoog en ’n lach.

Met ’n kleintje gala verrast zee de oale leu
Want dee bint nog lang nig meu
Met sketches, grapp’n en groll’n
Zint ze met de bejoarden an’t dollen.

Proosten met een kleen of groot glas
En dan met zien allen in de pas
Efkes de veutkes van de groond
en springen as nen jongen hoond.

Nee, wie könnt ze nog nig missen
En wilt de oale prinsen dan ok geels nig wissen
Zee bint van oonschatbare weerde veur oonse stad
Zoonder ear raak’n menigeen van ’t pad.

Zee zorgt veur harmonie en cohesie
En betrekt doar alman bie
Want Carnaval is veur elkeen
Het brengt oons städke elk joar weer op de been.

Hun joarthema is vernèmstig en rebels
Nen luchtigen luus in de carnavalspels
Promoot het plezèèr met vol verstaand
en holt doar de oetgeloaten leu met in de haand.

Loat zee mar loop’n die oale wieshèd
Want zee hebt nog heel wat oonder de pet
De jonge leu könnt d’r nog heel wat van learen
En doar nog leavenslang op tearen.

Leaf, lach en hoolt van mekaa
Dat zeer ok oonsen Hemmelsen Va
Hebt oe veijaanden leef
As oe eagen nicht en neef.

Al houwt zee oe op de kinbakken
En hebt zee oe te pakk’n
Sloat nig in het wielde um oe hen
M’r gedreag oe as ne kloake hen.

Hoolt ear oe aandere kinbak too
Ok al bedreigt ze oe nog zo
Verleidt ze met ’n oondeuggend knipoog
En miedt het geweld met nen groot’n boog.

Doot good noar vreend en veijaand
En gef zee oe vredeshaand
Wès barmhertig, zo völl as kaans
En dreij die um veur ne vredesdaans.

Oordeel nich te gauw
Zo as ne kat, dee springt in ’t nauw
Mèt de aander met ne juuste moat
Dan doo’j nen vernèmstigen doad.

Hoalt de vrea hoog in’t vizier
Ok al drinkt het volk zich zat in ’t bier
Dreagt de kleuren gel en blauw
As nen heel’n greutsen pauw.

Oatmössche, zeune stad is d’r gen een
Ne leavendige siepelstad veur groot en kleen
Maak oe op veur volksfeest nummer één
En loat oe van de beste kaante zeen.

Kent het oonderschead tussen wark en plezeer
En hoolt oe evenwicht doar met in ear
Met mekaa in bliedschop en verdreet
Doar is woar Oatmèssche veur steet.

Me vandaag is nen dag van grote daank
Veur ’t plezeer met nen hemmelsen klaank
Dat wie ’n Schepper van al het moois niet zölt vergetten
Dee altied met zien oog op oons zal letten.

Oald prinsen, proficiat met oe 44 joarig bestoan
Da’j zo heel verdeenstig, nog lange tied zo deur mögt goan
Met völ kameroadschop en plezeer
Verdeen ie vandaag ne grote eer!

Alaaf, Alaaf, Alaaf!

Pastor Jan Kerkhof Jonkman