Beste medegelovigen,

Hoe vaak worden we op een dag niet geroepen en doet er iemand een beroep op ons. Zo kunnen kleine kinderen om de haverklap roepen om hun moeder, zeker wanneer ze in nood zijn. Zo herinner ik mij uit mijn jeugd dat wanneer we thuis kwamen en we moeder niet meteen zagen, we steevast riepen om haar. Wanneer we haar stem hoorden, waren we weer gerust gesteld. Een stem die we uit duizenden kenden, een stem die ons gerust telde, waarop je vertrouwde, die je een veilig gevoel gaf. Beste mensen een stem herkennen is belangrijk in ons leven. Het herkennen van de stem is ook het herkennen van wat iemand zegt.
Vandaag, de Vierde Zondag van Pasen is het roepingenzondag, de zondag waarop we stil staan bij het feit of wij ook God ’s stem kunnen waarnemen die ons roept. Niet zozeer, zoals vroeger veel werd begrepen, om de wereld te verlaten, in het klooster te treden of om priester te worden. Nee, op ieder van ons doet God met zijn stem een beroep om te komen op de plek in ons leven waar we ons ten diepste thuis en geborgen voelen, op de plek waar we zijn Naam: Ik zal er zijn, waar kunnen maken. We horen Hem niet zachtjes in onze oren fluisteren, maar kunnen die stem op allerlei manieren gewaar worden. Bij voorbeeld in de noodkreet van een zieke, een vluchteling, of een buurman of buurvrouw die ons nodig heeft. Zo roept God via allerlei wegen, soms via mensen uit onverwachte hoek. Het meest spannende is: herkennen wij dan daarin de stem van God? Herkennen wij die stem waarin Hij oproept tot liefde, vrede, gerechtigheid, tot een goed leven voor alle mensen?

Als er iemand is geweest die ons daarin het goede voorbeeld heeft gegeven, dan is dat wel Maria van Nazareth geweest. Zij had reeds als jong meisje haar antenne goed afgestemd om God ’s roepstem zuiver en zonder ruis te kunnen ontvangen. Zij stond er helemaal voor open om God ’s meest geliefde kind de wereld in te dragen.
God voelde dat het kind, waarin Hij zijn gelaat in de mensengeschiedenis zou laten zien, in perfecte handen was bij dit eenvoudig meisje, ook al was zij nog niet getrouwd. Bij haar zou dit kind, dat weer licht en hoop zou brengen in een donkere wereld, in veilige moederhanden zijn. Zo werd Maria de draagmoeder van het kind dat volmaakt beantwoordde aan de roeping, waartoe God ons, mensen, heeft geschapen. Zo één was er op aarde nog nooit geboren. Het kind dat de naam droeg: Jezus, d.w.z.: De Heer redt… dat was tegelijk zijn levensroeping, zijn levensopdracht, n.l. om Gods volk te redden uit de zonde, uit de spiraal van geweld, vernietiging van mens, vernietiging van cultuur en wereld.

Op roepingenzondag worden wij allen geroepen, net als Maria, om goede draagmoeders en draagvaders te worden van zijn kwetsbare mensenkinderen. God roept ons op om in onze dagen, anno 2019, om de aan ons toevertrouwde mensenkinderen op te laten groeien in de geest van het Evangelie. In de geest van liefde, mededogen, solidariteit en vrede. Kinderen die niet alleen willen leven voor zichzelf, die niet alleen gaan voor een leuk, luxe en comfortabel leventje, maar zich ook bekommeren om het lot van de medemens, om de slachtoffers van misbruik en geweld, die zich bekommeren om slachtoffers van oorlog en om het behoud van onze schepping. Opdat onze wereld mooi en veilig wordt voor de komende generaties. Wij allen kunnen aan die stem gehoor geven op onze eigen plek in de samenleving: in ons gezin, in onze geloofsgemeenschap, op ons werk, in de buurt of sportvereniging.

Mogen wij een voorbeeld nemen aan Maria, en aan de vele vrouwen en moeders, die wij vandaag eren om hun onvoorwaardelijke liefde en trouw, opdat Gods Stem de kans krijgt om onze kinderen en kleinkinderen te bereiken en te inspireren. Mogen wij, net als Maria, onvoorwaardelijk instaan voor de mensenkinderen die aan ons zijn toevertrouwd, opdat zij geïnspireerd door God ’s Stem de wereld en de mensheid een nieuw, vredig, vriendelijk en menselijk gezicht geven. Amen.

Noord Deurningen, 12 mei 2019

Diaken Jan Kerkhof Jonkman