Wanneer je fietst of wandelt, of met gehaaste spoed je in de auto over Twentse wegen begeeft, kun je er niet omheen. Op vele plekken, op kruispunten of op een stil plekje aan de grens van een boerenerf, heeft ze onderdak gevonden, deze eenvoudige vrouw uit Nazareth, die zo’n 2000 jaar leefde. Maar niet alleen in de prachtige kapellen, maar bovenal in de harten van de gelovige Twentenaren veroverde zij een aparte plek. Tot op de dag van vandaag stoppen vermoeide wandelaars even of stappen fietsers even van hun e-bike, om even bij haar op adem te komen, een kaarsje op te steken, een schietgebedje te doen of om gewoon even te schuilen in haar onderkomen. Zo staan wij hier vanmorgen bij de prachtige kapel op de Beerninks Es, hier aan de Kruisseltlaan, onder de beschutting van deze robuuste eik. Zestig jaar geleden, op Christus Koning, vond de inwijding van deze kapel plaats, in het jaar dat door de paus als een Mariajaar was uitgeroepen. Wat aan de totstandkoming van deze kapel ten grondslag heeft gelegen is niet bekend. Onze alom bekende Jan Swennenhuis zaliger, heeft er ooit een mooi verhaal over geschreven, met als titel: Het mirakel van de Mariakapel van ’t Kruusselt. Zou er, zoals hij schrijft een mirakel aan ten grondslag hebben gelegen, zou het iets te maken hebben gehad met Katten-Jans, die op de avond van 30e oktober 1933, hier in de Elfterheurne een bijzonder verschijnsel van blauw-witte slierten heeft gezien, dat bleef hangen onder deze dikke eik, onder het hemelse gezang van het Salvé Regina? Hij meende, zo schrijft Jan Swennenhuis in zijn legende, het Mariabeeld erin hebben herkend uit de kerk van De Lutte. Hij zou meteen naar de pastorie zijn gegaan waar hij totaal overstuur werd opgevangen door pastoors Leida en na weer bijgekomen te zijn van deze bijzondere ervaring, dit hebben opgebiecht bij pastoor Ruding. We kunnen het niet meer natrekken. Katten-Jans en pastoor Ruding hebben hun geheimen meegenomen in hun graf. Maar wat wel geschiedde, 25 jaar later werd deze kapel gebouwd en ingezegend. Al 60 jaar lang is het onlosmakelijk verbonden met deze buurtschap, met de geloofsgemeenschap van De Lutte en een bijzondere plek geworden in de harten van de Luttenaren. Zestig jaar lang wordt deze kapel verzorgd door Bertus en Truus Lentfert van erve Beernman, en zij dragen er zorg voor dat alles er piek fijn bij ligt en Maria goed in de bloemen staat.

Hoe het ook zij, deze plek is een spirituele plek geworden, een plek ook waar je even bij kunt tanken, een plek van verstilling, waar hemel en aarde elkaar raken, bij een vrouw waarin het hemelse al tijdens haar aardse leven tastbaar aanwezig was. Een vrouw die 2000 jaar na haar ontslaping nog altijd de meest populaire vrouw is uit de mensengeschiedenis. Een vrouw die wanneer zij nu geleefd had, niet zou worden uitgenodigd voor de Wereld Draait Door, of bij Jinek of Jeroen Pauw aan tafel zou zitten. Nee zij zou niet voorkomen op de Quote 500, in het circuit van de rijken en machtigen, waar onze roddelbladen dagelijks smullend over kunnen vertellen. Daarin hoort zij, dat eenvoudige meisje niet thuis. Terwijl rijkdom en aardse glorie vergaan, blijft deze vrouw zich staande houden in de mensengeschiedenis en blijft zij een vrouw waaraan velen zich heden ten dage nog spiegelen. Al heel vroeg had zij begrepen dat God haar nodig had om Zijn Liefde in de wereld te laten komen. Zij werd uitverkoren om een doorbraak te bewerkstelligen in de mensengeschiedenis. Zij werd uitgekozen om Gods meest geliefde mensenkind de wereld in te dragen, Jezus van Nazareth, een mensenkind zo vol van God dat Hij zijn Zoon werd genoemd. Zij moet het als een grote eer hebben ervaren uitgekozen te zijn voor deze opdracht, n.l. om Gods oneindige liefde geboren te laten worden in een mens van vlees en bloed. Zo werd zij een vrouw met een hemelse glans, waarin hemel en aarde samensmelten.
Ook nu heeft God mensen nodig die zijn liefde, zijn vrede, zijn gerechtigheid vorm willen geven in deze wereld. Want ook onze wereld snakt naar een nieuwe mensheid, naar een samenleving waarin niet het recht van de sterkste telt, waar het niet gaat om de macht van het geld, een wereld waarin niet de dictators het voor het zeggen hebben, maar naar een wereld , een samenleving waar rechtvaardigheid, solidariteit en naastenliefde de norm van leven is. Velen verlangen er naar om net als Maria gezien te worden, erkend te worden als een waardig mens. Diezelfde hoop en troost zong Maria uit in het Magnificat dat we lazen in het Evangelie. Het lied dat nog altijd troost en hoop schenkt aan allen die zwaar beproefd en gekwetst worden. Want ooit zal God alles ten goede keren. Daarom ook zijn deze kapellen, deze zichtbare tekenen van God’ s aanwezigheid in ons Twenteland stille getuigen van de hoop dat God ook naar ons omziet, dat ook wij even opgetild worden uit ons aardse tranendal.

Zo wordt Maria een vrouw, die ons helpt op de goede weg te blijven, die ons geloof en onze hoop op een betere wereld en toekomst levend houdt. Zo blijven deze kapellen, met en zonder een mirakel, van onschatbare waarde voor ons geloof en leven, zo blijft Maria de vrouw waaraan wij ons mogen blijven spiegelen. Dat zij nog tot in lengte van jaren verbonden zal blijven met ons leven en geloof in ons Twenteland!
Amen.

De Lutte, 19 augustus 2018,

Pastor Jan Kerkhof Jonkman