Lieve mensen,

Het lijkt alsof de wereld op dit moment in brand staat, dat de aarde, de planeet waarop wij wonen en leven, de planeet waar ons leven van af hangt, ons straft voor de brutale wijze waarop wij haar vervuilen en leegroven door onze ontembare honger naar nog meer bezit en welvaart. Door de ontbossing , CO2-uitstoot ontnemen we haar de mogelijkheid om ons de noodzakelijke levensadem te geven en wordt ons leven en dat van onze kinderen bedreigd. We kunnen de signalen niet langer meer ontkennen, stijging van temperatuur, overstromingen, hittegolven, bijna onblusbare bosbranden. Het deze week uitgekomen VN-rapport ging als een schok door de wereld, het is niet twee minuten, maar misschien 2 seconden voor twaalf. Door onze welvaart, onze economie van steeds meer behoefte scheppen, is het leven op aarde totaal uit balans geraakt en biedt het leven voor velen op onze wereld geen perspectief meer. Niet voor niets zijn er grote vluchtelingenstromen en verdrinken er nog elke dag mensen met het vizier op Europa in de golven van de zee. We zijn de weg kwijt geraakt doordat wij van ons eigen westerse leven een paradijs probeerden te maken, ten koste van anderen, ten koste van de aarde, waar we compleet van afhankelijk zijn. We dachten een hemel op aarde te hebben, maar hebben er inmiddels een grote puinhoop van gemaakt. We moeten de weg weer terugvinden om voor alle mensen weer een menswaardig leven te kunnen geven. Horen we vandaag uit de mond van Maria misschien een verhaal dat ook ons perspectief kan geven voor de toekomst? Van een eenvoudig meisje uit het volk dat het verschil kan maken in het leven en daarvoor een enkele reis naar de hemel kreeg. Haar geloof zong zij uit in het Magnificat, waarin zij aangeeft dat ongebreidelde welvaart, materiële rijkdom en onrechtvaardige verdeling van de aardse rijkdom en geschonden mensenrechten niet maatgevend zijn voor een hemel op aarde, voor geluk en welzijn. Dat niet onze zakelijke manier van denken ons leven redt, maar het geloof in een eerlijke verdeling van rijkdom, uiteindelijke gerechtigheid en solidariteit ons uiteindelijk redt en de norm moet zijn van ons leven. We zijn de hem uit het oog verloren, we hebben zelf de plek van de hemel ingenomen, ja, we exploiteren haar met ruimtereizen voor puissante rijken en we hebben God langzaam uit deze wereld gebannen. Meer dan ooit verlangen we naar een verhaal dat ons weer perspectief geeft op toekomst, op waarachtig geluk en welzijn. 

De vraag is: durven wij nog mee te gaan in het Verhaal dat al eeuwen onze voorouders op de been heeft gehouden, heeft getroost en perspectief heeft gegeven, het geloof in nieuwe kansen en mogelijkheden, in herstel van verstoorde verhoudingen, in vergeving en verzoening? Het geloof wat Maria in het Magnificat uitzingt, het geloof dat hetgeen wij doen voor onze medemens en menswaardigheid van groot belang is, dat dit zinvol en verstrekkende positieve gevolgen kan hebben, dat het kan leiden tot een hemel op aarde. Want waar gerechtigheid geschiedt, hoe klein en onooglijk het ook mag zijn, daar wordt de aarde opgetild naar de hemel. Je zou kunnen zeggen dat Tenhemelopneming is als een huwelijk tussen hemel en aarde. Een feest van geloof dat daar waar je je inzet voor de medemens, voor gerechtigheid, voor het leven op aarde, mensen , net las Maria, hun gelovige opdracht in vervulling zien komen. Tenhemelopneming: is het aardse optillen naar het hemelse en in elkaar laten opgaan, het is het leven nieuw perspectief geven, eeuwigheidswaarde schenken, eeuwig leven mogelijk maken. Het is verantwoordelijkheid nemen in deze wereld, doen wat gedaan moet worden, je inzetten voor gerechtigheid en aarde en mens nieuw perspectief geven. Dat vraagt om moedige mensen, mensen die hun nek durven uit te steken, mensen die met hulp van Gods kracht niet buigen voor machthebbers, voor de grote industriële belangen, maar mensen die hun geluk vinden in dat wat ze hebben met elkaar delen. Maria geeft ons daarin het voorbeeld, vanuit haar geloof dat haar kracht vindt in de liefde die God haar gaf en die ze met ons wil delen. Zij geeft ons het kompas om de weg naar de hemel terug te vinden, de weg die ons bevrijdt uit de doemscenario ’s die ons door de klimaatwetenschappers wordt voorgespiegeld, de weg die geen dwaze droom is, geen achterhaald geloof, maar juist uitzicht geeft op dromen over een nieuwe toekomst, op nieuw perspectief, op nieuw leven op aarde voor de generaties na ons, leven waarin het aardse opgetild wordt ten hemel, leven met eeuwigheidswaarde. 

Moge het geloof en vertrouwen van Maria, zij die hemel en aarde verbindt, ons allen daartoe sterken.

Amen

Tilligte, 15 augustus 2021

Pastor Jan Kerkhof Jonkman