Lieve mensen,

Als de wereld van de Corona iets geleerd heeft, dan heeft ze ons wel het besef bijgebracht dat
het leven kwetsbaar is en dat we lang niet alles in ons leven kunnen maken en beheersen. Hoe
hoog onze levensstandaard ook is, hoe knap onze doctoren en onderzoekers ook zijn, het
leven is lang niet altijd maakbaar. We zullen moeten leven met een onzekere factor in ons
leven, die ons plotseling als een sluipmoordenaar kan overvallen en ons leven ernstig kan
bedreigen.Konden onze voorouders, die die onzekerheid al hun hele leven met zich meedroegen, in zulke
situaties troost en kracht vinden in het gebed, en hun hart uitstorten bij Maria, nu is dat voor
de meesten geen optie meer. Zo zie ik nog het beeld voor mij van mijn moeder, die de kerk
nooit kon verlaten eer zij even bij de Moeder van altijddurende Bijstand in stilte haar gebed
deed en steevast enkele kaarsen aanstak. Nu ik zelf ouder bent en ook wat achter de kiezen
heb gehad in mijn leven, besef ik pas hoe belangrijk die momenten voor haar moeten zijn
geweest. Hoe belangrijk Maria voor haar was, dankzij haar kon zij het leven aan, want Maria
hield haar op de been in onzekere tijden. Maria, de vrouw uit onze mensengeschiedenis die
voor Haar en velen God dichterbij bracht en leerde dat je niet tegen de stroom van het leven
in kunt roeien, maar het leven moet leven zoals het op je afkomt. Zo ging geloof en leven,
hoop en overleven hand in hand.

Maar hoe moet het nu verder met ons, nu in steeds meer kerken de olie van de godslamp, de
voedingsbron van ons geloof dreigt op te raken waardoor het Licht dat ons op de goede weg
kan houden, dreigt te doven. Waar moeten wij, moderne mensen, het nu zoeken, nu de
kerken, eeuwenlang een toevluchtsoord voor troost en hoop, nu langzaam aan het verdwijnen
zijn in onze samenleving en wij vaak aangewezen zijn op onszelf. Zou Maria ons kunnen helpen
om weer nieuw licht te gaan zien in een wereld waarin godsverduistering is opgetreden? Zou
zij ons weer de zachte kant van het mysterie God, kunnen laten zien?

Gelukkig kennen we in ons Twentse land nog vele Mariakapellen, waar we ons even geborgen
mogen voelen in de grote wereld, die eigenlijk te groot voor ons is. In de beslotenheid van de
kapellen mogen we op onze onzekere en vermoeiende levensweg even op adem komen, even
Gods adem voelen, aan de voeten van Maria, de vrouw die als geen ander de gevaren en
bedreigingen van het leven heeft gekend. De vrouw die als jong meisje totaal verward en
onzeker was toen Gods geest haar overschaduwde en zij de opdracht kreeg Gods meest
geliefde mensenkind, je mag zeggen een goddelijk kind, de wereld in te dragen. Een hartewens
van elke vader en moeder, maar tegelijk ook een onmogelijke opgave. Het was voor haar
absoluut niet te over zien wat er van haar verwacht werd. Het enige wat ze kon doen was haar
leven te geven voor wat God met haar voorhad, en haar schoot te openen om Gods zaad. Zij
vertrouwde op God, en nam het leven zoals het op haar afkwam, waarbij ze volledig
vertrouwde op God, dat Hij alles ten geode zou keren. Zo groeide Maria in de loop der eeuwen
uit tot de vrouw, die een verbindende schakel kon zijn tussen Hemel en aarde. Zij wist zich in
haar leven gedragen door deze diepere grond, die mensen uitdrukken in het mysterie God.
Meer dan ooit heeft de wereld behoefte aan die hoop, hoop die ons overeind houdt in de
crisis in ons leven, die de hoop levend houdt wanneer onze menselijke mogelijkheden tekort
schieten en falen.

Zo kan Maria ons helpen de schaamte voor Gos, de schaamte voor het geloof, te overwinnen,
door ons toe te vertrouwen aan het leven, het leven te leven zoals het op ons afkomt, met het
volste vertrouwen dat ook wij gedragen worden door een diepere levenskracht. Het is een
zegen dat wij vele kapellen om ons heen hebben, waarin we die hoop, waarin we dat geloof
en vertrouwen mogen ervaren, veilig geborgen in die kleine ruimte waar altijd vele kaarsen
branden, een teken dat het geloof nog lang niet verdwenen is in Twenteland.
Moge Maria ons tot voorbeeld zijn en ons helpen het geloof terug te vinden, te behouden en
door te geven aan onze kinderen en kleinkinderen. Moge Maria ons helpen om de olie van de
godslamp nooit op te laten drogen.
Lieve Moeder van Altijddurende Bijstand, wees ons altijd nabij!
Amen.

De Lutte, 17 oktober 2021,
Pastor Jan kerkhof Jonkman