Vorige week zonden drie kerkleiders een indringende boodschap de wereld in met een gezamenlijke verklaring over de bescherming van het de schepping. Wanneer we alleen in de bubbel kijken van onze, eigen, rijke, westerse samenleving, waar de oogst van ons harde inzet, onze noeste arbeid op het land , in de industrie, de zorg en de dienstensector, elk jaar nog meer opbrengt dan het jaar ervoor, kunnen we ons moeilijk voorstellen dat onze aarde en ons leven er zo slecht voorstaat, dat onze aarde dreigt te bezwijken onder rijke oogst die slechts wij, als een handjevol mensen, zelf toe-eigen, terwijl een overgroot deel van de wereldbevolking het moet doen van de kruimels die van onze overvolle tafels vallen. En daar nog niet genoeg aan hebben om de dag door te komen.

De oogst is groot, zegt het Evangelie, maar voor welke prijs? We kunnen zo niet doorgaan, schrijven paus Franciscus, patriarch Bartholomeüs en de anglicaanse aartsbisschop Justin Welby, in hun brief, we zullen er iets aan moeten doen om de oogst van onze rijkdom, onze aarde, ons leven met anderen te delen. Willen onze klein- en achterkleinkinderen ook nog zo rijkelijk kunnen oogsten, dan zullen wij ons gedrag drastisch moeten veranderen, dan zullen wij de arbeiders moeten zijn die daarvoor offers brengen in ons leefgedrag. Arbeiders die zich niet koesteren in hun eigen welvaart en welzijn, maar die kiezen en zich inzetten voor onze toekomst en die van onze nakomelingen. Arbeiders die verder kijken dan hun bubbel en hun comfortabel resort van een All Inclusive-leven, die daar durven te breken en zich het lot van de aarde en de kwetsbare wereldbevolking aantrekt. Want hoe kunnen wij trotse arbeiders zijn wanneer wij niet bereid zijn te delen, wanneer wij zoveel levensenergie gebruiken zodat de toekomst van anderen en onze nakomelingen wordt bedreigd in hun voortbestaan.

De oogst is groot, zo bemoedigt ons het Evangelie, de oogst van de agrarische wereld, de tuinbouw en fruitteelt, producten waarmee deze kerk rijkelijk is versierd, maar ook de oogst van onze industrie, onze techniek, onze zorg en medische wereld. Maar wat doen we ermee, gebruiken we werkelijk deze oogst aan alternatieve energie, biologische landbouw, onze wetenschap hoe we de aarde kunnen redden van de opwarming, ook werkelijk voor het behoud, voortbestaan van het leven op aarde? Zijn wij werkelijk bereid om onze oogst te delen?, zoals het thema van deze viering hier in Tilligte luidt?

We hebben ons onttrokken aan onze eenheid met de natuur, zoals de schepping ooit was bedoeld, zoals we het wellicht nog kennen uit onze jeugdjaren. We zijn steeds meer vervreemd van hetgeen ons door de schepper werd geschonken, om te delen met iedereen. We hebben het ons toegeëigend en zijn zelf schepper geworden, waardoor alles uit balans is geraakt. Meer dan ooit moeten wij beseffen dat wij niet eigenaars zijn, maar rentmeesters, zoals ook de Bijbel ons op het hart drukt.

Laten we ons bezinnen op het werk van onze handen, geest en hart. Draagt dat werkelijk bij aan een rijke oogst, komt dit de aarde, de natuur, het milieu en de mensheid ten goede? Of is het oogst die wij voor onszelf houden, met het risico dat het uiteindelijk verkeerd zal aflopen. Waarbij de grootste slachtoffers zijn de armen op onze planeet, die zelf het minst hebben bijgedragen aan de gevolgen van ons handelen.
Voelen wij ons geroepen om die arbeider te zijn waartoe het evangelie ons oproept, de arbeider die zorg heeft om de aarde, de natuur, het milieu en de medemens? De arbeider die bereid is om zijn oogst, zijn rijkdom, zijn levenskwaliteiten en techniek te delen? Of ga je door op de weg van verdere zelfverrijking, met alle gevolgen van dien!

Laten wij ons als christenen, door het Evangelie uit gezonden weten om zorg te hebben om Gods scheppingswerk, met inzet van onze kwaliteiten en oogst van onze talenten in ons hoofd hart en handen, om zo onze eigen bijdrage te leveren voor een menswaardige toekomst voor iedereen, opdat ook onze nakomelingen rijkelijk kunnen oogsten.

“De oogst is groot, maar nog altijd zijn er te weinig arbeiders!”

Amen.

Tilligte/Noor Deurningen, 18/29 september 2021,

Pastor Jan Kerkhof Jonkman