Al enkele dagen ben ik op zoek naar de diepe betekenis van het Kerstfeest. Thuis werden we wekenlang overladen met grote, kleurige folders, die ons probeerden te overtuigen dat we de vreugde van het Kerstfeest zouden vinden in het geven van dure cadeau ’s. Maar ik kwam bedrogen uit, ik werd binnengeleid in een circus van de commercie, die me wilden doen geloven dat ik met grote, niet per sé noodzakelijke cadeau ’s mijn geluk zou kunnen vinden in deze decemberdagen. Nee, ik voelde mij, door de commercie die het kerstfeest hadden overgenomen en er een commercieel feest, ten bate van eigen kassa, van hadden gemaakt, op het verkeerde been gezet. Ondertussen zag ik mensen met afgeladen volle winkelkarren de supermarkten uitkomen. Zou ik dan de diepe betekenis van kerst moeten zoeken in overvloedige kerstdiners? Nee, want het hele jaar was mijn koelkast en voorraadkast al rijkelijk gevuld, dat kon toch niet het extra toevoegen aan het kerstfeest. Ik vond het ook niet in de t.v. programma ‘s, die het woord kerstfeest al jaren vermeden, want we moesten bij de migranten geen irritaties opwekken met onze religieuze feesten. Zij hadden hun eigen, geïmporteerde feestdagen al, en bovendien had ons eigen Sinterklaasfeest genoeg heibel teweeg gebracht. Het werd bestempeld als racistisch, waarbij de veiligheid van onze kinderen zelfs op het spel stond. in in Denekamp voelde ik mij weer op het goede spoor gezet, maar de kerstversiering in de tuin van de kerk in Reutum, met IJsberen en Eskimo ’s verwezen mij naar de Noordpool. Daar moest ik toch niet zijn! Ook de uitbundige kerstversiering in het Twentse land, zetten mij niet op het goede spoor, integendeel, ze concurreerden met de sterrenhemel die al sinds de schepping zorgde voor adembenemende lichtjes aan het hemels firmament, en die ervoor zorgden dat ook wij ’s nachts de juiste koers hielden. Nee, de uitbundige kerstverlichting bracht mijn navigatie totaal in de war, ik kon niet meer de heldere ster zien die ooit de koningen de weg had gewezen naar het wonder van het kerstfeest.
De oude boeken had ik ook geraadpleegd, met zijn prachtige verhalen uit de mensengeschiedenis, en ik had geluisterd naar de uitleg van grote, wijze theologen en kerkvaders. Maar zij vertelden mij dat zij het antwoord niet in hun broekzak hadden en dat ik zelf er op uit moest trekken om op zoek te gaan naar het wonder, het geschenk van de Kerstnacht. Want dat wonder dat ooit 2000 jaar gelden plaats vond in Bethlehem, was iets dat zich ook nu zou kunnen voltrekken. Ook nu zou de hemel haar geheim kunnen openbaren en aan de aarde kunnen schenken.
Maar inmiddels waren de mensen teleurgesteld in de hemel, ze hadden de hoop en het geloof verloren. De kerken in het ooit zo katholieke Twente liepen steeds leger. Nee de Twentenaren vierden het kerstfeest voortaan liever thuis, aan een rijk gevulde tafel en hielden de deur op slot. Ja, er mocht zomaar een vreemde gast van elders aanbellen en vragen om onderdak of een stukje brood. Nee, dan toch liever eigen volk eerst. Zou dan, net als 2000 jaar geleden in Bethlehem, het wonder in de Kerstnacht aan hen voorbijgaan, omdat ze thuis gezellig met hun familie bij de warme kachel bleven met hun deuren op slot en de gordijnen gesloten?
Vannacht lag ik te woelen in mijn bed, ik kon de slaap niet te pakken krijgen. Om kwart voor vijf hoorde ik de kerkklokken van Tubbergen en hoorde ven later een paar voetstappen in onze straat. Ik kon mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en moest uit bed om de voetstappen te volgen. Maar mijn auto navigeerde mij naar Ootmarsum, naar de kerk waar mijn moeder en haar voorouders het geheim van kerstmis hadden gevonden. Ik volgde de mensen in de stille, verlichte straten van het stadje, op weg naar deze kerk, waarvan de klokken deze nacht, ook niet op verzoek van enkele omwonenden, bleven zwijgen. Met hen stapte ik de kerk binnen , op zoek naar een mensenkind dat als een geschenk uit de hemel hun diepste wensen en verlangens in deze donkere dagen, deze donkere tijd zou kunnen vervullen. Zouden zij het zijn, die net als de herders, ook in donkere tijden de wacht hielden, en de hemel in de gaten hielden tot het moment waarop, zij open ging en een Redder zouden sturen?
Beste mensen, ik kon mij ook niet langer bedwingen, ook ik ben vannacht op zoek gegaan naar dat geschenk dat de hemel zou schenken en mij van binnen gelukkig zou maken. Na een lange zoektocht van 68 levensjaren, met ik een goed salaris, een mooi huis, goed bedoelde kerstgeschenken, een lekker luxe leventje, vond ik uiteindelijk hier, in mijn bagage (rugzak)die heel mijn leven al meedroeg, …… in deze stille nacht, waarbij de grote wereld met brullende politici even zwijgt, een klein, pasgeboren, weerloos mensenkind.

Kijk…. hier is het echte geschenk dat mij diep van binnen hoopvol en gelukkig maakte. Misschien herkent u het ook, ik wil het u niet onthouden, want ook u bent daarvoor naar hier gekomen… een klein mensenkind ons door de hemel geschonken, niet in doeken, maar in een geel hesje gewikkeld! De hemel schenkt ons een mensenkind, dat geboren is om solidair te zijn met de stemlozen, met de mensen die niet door de politici gehoord worden in onze samenleving, een kind dat stem geeft aan de onvrede, aan de onrechtvaardige verhoudingen. Een mensenkind dat kiest voor de waardigheid van elke mens, voor die van ver af komen, of die van hier zijn. Het kind dat mensen weer kan samenbinden in onze steeds meer individualistisch wordende samenleving en wereld. Een mensenkind dat ons af kan helpen van onze hebzucht, om zo het eenvoudige leven weer terug te vinden. Het kind dat God ’s glans uitstraalt en ons laat zien dat God het nooit met ons opgeeft. Daarom schenkt de hemel ons ook deze nacht zo’n mensenkind.
Dat is het wonder van de Kerstnacht, niet slechts het vieren van een gebeurtenis van 2000 jaar geleden in Bethlehem, maar dat het wonder van die nacht zich ook onder ons voltrekt. Het kerstkind, het kind van liefde en vrede, wordt ook nu onder ons geboren. We kunnen het misschien zien om ons heen… misschien vanuit onverwachte hoek komt dit geschenk ons tegemoet.
Herkennen we het kerstkind anno 2018 misschien in het mensenkind in de gele hesjes, of is het kerstkind ons verschenen in het Zweedse tienermeisje Greta Thunberg dat de volwassenen op de klimaattop in Katowice de oren waste met haar uitspraak: “Waarom zou ik nog studeren als niemand genoeg doet om de toekomst te redden?” Misschien wordt dat kerstkind wel geboren in uw familie, uw omgeving, het kind waarvoor de machtigen hun hoofd buigen en ons mensen weer samenbindt. Misschien wordt dit kind ook in u opnieuw geboren: het kind van liefde, vrede en gerechtigheid dat onze toekomst zal redden.

Ook al wordt door veel mensen het Oude Boek met zijn verhalen als een sprookje afgedankt, mij hebben ze de levensweg gewezen en bij het geheim van het leven gebracht. Zij hebben mij op weg gezet om het geschenk het Kerstkind te ontdekken, opdat er liefde en vrede, opdat er toekomst blijft in ons hart, in onze samenleving en in de wereld.

In het tweede regeringsjaar van de dolle president Donald Trump van de V.S., tijdens de regering van de onberekenbare Poetin van Rusland, ten tijden dat paus Franciscus de stoel van Petrus bekleedde en in de dagen dat kardinaal Eijk, aartsbisschop van Utrecht herstellende was van een knie – operatie,….. schonk de hemel ons dit mensenkind, het kind waarin God ons, in de voetsporen van het Kind van Bethlehem, zijn menselijk gezicht liet zien en ons zijn onvoorwaardelijke liefde en trouw toonde! Nu geef ik dit kind een plek bij dat wonderbare Kind van 2000 jaar geleden. ( kind met gele hesje wordt in de stal gelegd)

Gloria in excelsis Deo: Eer aan God en vrede op aarde, aan mensen van goede wil!

Zalig kersfeest voor u allen!

Amen,

Tilligte, Ootmarsum, 24/25 december 2018.

Pastor Jan Kerkhof Jonkman