Waarom landt onze boodschap niet meer in de harten van de mensen in onze samenleving? Waarom wordt de boodschap van Jezus door velen niet meer gehoord en blijven onze kerkgebouwen leeg? Doet datgene wat het Evangelie ons verkondigt er niet meer toe? En toch is het doorspekt met een Blijde en bevrijdende Boodschap waar ook mensen anno 2021 hun inspiratie uit kunnen halen. Heeft de Kerk dan niets meer te brengen bij de mensen? Velen vinden hun boodschap achterhaald, je haalt er niet meer de voorpagina mee in de Dagbladen, of het Achtuurjournaal. Het moet al iets heel bijzonders zijn wanneer het Journaal er aandacht aan schenkt, vaak heeft het dan ook nog een negatieve boodschap vanuit het verleden. Zoals onlangs de vondst in Canada van vele graven van jong gestorven inheemse kinderen op het terrein voormalige kloosters, kinderen die gedwongen werden opgenomen in katholieke internaten, gerund door religieuzen, om door een strenge opvoeding in de internaten voorbeeldige, blanke Canadezen moesten worden en de taal, cultuur en gewoontes van hun traditionele stam moesten vergeten. Hun oorsprong moest worden uitgewist op volledig op te gaan in de wereld van de blanken.

En zo dragen wij als gevestigde kerk heel wat ballast mee uit het verleden, biechtpraktijken die totaal hun doel voorbij schoten, regels waarmee men de kerk de mensen hun wil en moraal oplegde en beïnvloedde tot in de slaapkamers toe. Velen hebben eronder geleden en hebben de kerk en het geloof de rug toegekeerd. Het inprenten van het geloof met allerlei regels en geboden als stok achter de deur heeft niet het gewenste effect gehad. Door al die ballast zijn we de kern van het geloof uit het oog verloren. Vandaag horen we dat we voor onze zending in de wereld, niet zoveel ballast moeten meenemen. Pak die ballast maar uit je rugzak houdt het Evangelie ons vandaag voor. Die ballast belemmert je in jouw vrijheid en spontaniteit. Zo heb ik wel eens het gevoel dat er pastores zijn die niet vrijuit durven te spreken en te preken, omdat ze bang zijn dat, wanneer hun visie afwijkt van hetgeen de officiële kerk leert, ze zich zouden moeten verantwoorden bij hun bisschop.

Het Evangelie wil ons juist bemoedigen en bevestigen om niet te veel ballast mee te nemen vanuit de Traditie en oude gewoontes, want dat kan je verblinden voor iets nieuws dat onder de mensen in de samenleving ontluikt. Wat je wel moet meenemen, zo zegt Jezus vandaag, is vooral godsvertrouwen, geloof als een stok om op te steunen, sandalen die je de richting van de bevrijding doen gaan en een reisgenoot om staande te blijven en het uit te houden.

De stok kan je helpen om de gevaren die je ontmoet van je af te houden, maar ze staat ook symbool voor de profetische opdracht om mensen de goede richting te wijzen in hun leven. De sandalen zijn symbool voor de weg die leidt naar vrijheid en de bevrijding van Pasen. Dat wil zeggen: de dood heeft niet het laatste woord, altijd komt er weer nieuw licht dat de duisternis in ons leven doorbreekt. Zo zendt Jezus zijn leerlingen uit met de woorden: Ga met een metgezel op weg, verflaat je vertrouwde omgeving, vertel de mensen wat Ik gezegd heb, doe wat ik gedaan heb. Zo gaan ze twee aan twee, geen massa ’s mensen tegelijk onderweg, geen heel leger die de wereld wil bekeren. Misschien is het daarom wel goed dat de Kerk heeft ingeboet in haar almacht en invloed.

Ga maar op weg, zegt Jezus ook vandaag tegen ons, vertel de bedoeling van God met de mens, leg je handen op de vermoeide hoofden van mensen, genees pijnlijke wonden, zalf de verdrietige harten met troost en mededogen. En wanneer de mensen er geen prijs op stellen, zet dan geen voet tussen de deur zoals Jehova-getuigen in het verleden deden, en word niet boos, maar ga weer verder. Elk gebaar van verzoening, troost, medeleven, elke inzet voor recht en menswaardigheid, verandert de wereld, ook al zie je niet meteen resultaat. Doe het met de mogelijkheden die je hebt in de omgeving waarin je leeft en werkt. We hoeven niet de hele wereld en de kerk op te bouwen, dat zal ons niet lukken, daarvoor zijn wij te onvolmaakt, ook als ambtsdragers. Maar doe wat je kan, leen je tot een gewillig instrument in Gods Hand. Want door vrede te brengen, troost te geven en lasten te verlichten bouwen we mee aan een wereld die God voor ogen heeft.

Amen.

Lattrop/Ootmarsum, 10/11 juli 2021

Pastor Jan Kerkhof Jonkman