Lieve mensen

Wie van ons had kunnen denken dat wij dit jaar, voor de tweede keer, Pasen zouden moeten vieren in een Lockdown. Pasen zonder poaskearls, zonder vlöggelen, zonder drommen toeristen in de straten van ons stadje, volle terrassen met mensen die genieten van het aangename voorjaarszonnetje, zonder het paasvuur op de paasweide en na smeulende vuurtjes in Oost Nederland. Pasen in een bijna lege kerk en het paaslof met maar dertig mensen. Terwijl Pasen het feest der feesten is, zeker binnen onze volkstraditie in Noord Oost Twente. De meesten onder ons, zoals ik zelf, kennen de onderdrukking en de demping van het feestgevoel in de Tweede Wereldoorlog niet, hebben dat nog nooit meegemaakt. De corona heeft de rem op ons volle leven gezet, terwijl met Pasen juist alle remmen die ons leven beperken, benauwen, bedreigen, of ons het leven kunnen benemen, juist los moeten gaan. Het Verrijzenislicht van de paasmorgen zou ons juist weer hoop en perspectief moeten geven op een nieuw begin. Een nieuwe morgen, waarin het Licht, Gods Licht, ons weer doet opstaan om hoopvol op weg te gaan naar een nieuwe toekomst. Juist nu hunkert onze wereld naar dat perspectief, naar licht uit deze donkere coronatijd met vele slachtoffers, naar verlossing van een onzichtbaar klein virus, dat de gezondheid van miljoenen mensen en een groot deel van het maatschappelijk en persoonlijk leven, in haar greep had. Meer dan ooit is het verhaal van Pasen actueler geworden in onze tijd, terwijl velen het verhaal niet meer kennen, en voor wie Pasen is verworden tot extra vrije dagen, het bezoek aan pretparken of winkelboulevards.

Juist het christendom kan mensen het perspectief, het verhaal schenken waar zij in deze dagen zo naar snakken. De corona voelde als een steen die drukte op ons dagelijks en maatschappelijk leven met allerlei beperkingen. Een zware steen die voor velen de pijn en het verdriet bedekten toen hun dierbare in eenzaamheid stierf op de IC, ze in zeer kleine kring, zonder troost, steun van hun vrienden, afscheid moesten nemen van hun geliefde. De steen van pijn en teleurstelling wanneer we werden getroffen door een ziekte, onze relatie het niet meer hield, we onszelf overschatten, we in de steek werden gelaten door de overheid en hun arrogantie naar macht met wegkijken en leugens, ons leven, ons gezin, ruïneerde. Het verhaal van Pasen laat ons zien al die zware stenen door de Verrezen Heer weggerold kunnen worden. Het Evangelie, de Blijde en vreugdevolle boodschap van vandaag getuigt daarvan.

Dat hebben Maria Magdalena en de twee leerlingen gezien toen ze vroeg in de morgen bij het graf van Jezus aankwamen en zagen dat de zware steen, die het lichaam van Jezus bedekte, de steen die het verdriet, hun pijn en teleurstelling bedekte, tot hun grote verbazing reeds was weggerold. Het graf was leeg, de zwachtels en de zweetdoek herinnerend aan Jezus ’dood en graflegging waren het getuigenis dat Hij uit de dood was opgestaan. Dat onrecht, onschuldig lijden en dood niet het laatste woord hadden, dat God Hem had doen opstaan tot nieuw leven. Bij het aanblik van de zwachtels en de zweetdoek begrepen ineens de woorden die Jezus ooit gezegd had, dat Hij uit de doden moest opstaan.

Met andere woorden: blijf je niet blind staren op het verleden. Lijden, tegenslag en dood hebben niet het laatste woord. Dat is de kracht van Pasen, dat de positieve krachten in het leven het uiteindelijk altijd winnen. En juist die boodschap, dat geloof, dat vertrouwen hebben we, kerkelijk of niet, allemaal nodig in deze zware crisistijd. Blijf niet staren in het verleden, zoek de Heer niet in het graf, maar trek als een Verrijzenismens in uw eigen levensspoor verder met Zijn Blijde en Bevrijdende boodschap in uw rugzak. Dan zul je hem ontmoeten en zien oplichten tussen mensen in het leven van alledag.

Wees jij, u en ik, anno 2021, die Verrijzenismens, die het geloof, de kracht en het vertrouwen uitstraalt, dat onrecht, lijden, menselijke mislukking en dood, niet het laatste woord hebben. Hou het paasverhaal levend, dat ons laat zien dat het geloof altijd krachtig is geweest. Hoe donker het ook was, altijd kwam er weer licht een donkere tunnel, werden zware stenen opnieuw weggerold. Altijd straalde er weer nieuwe kracht uit om mensen in beweging te zetten. Dat is de vreugde van Pasen.

Lieve mensen, wees die verrijzenismens waar we nu zo naar snakken, die met kleine dingen en gebaren, dat het leven na corona weer nieuwe glans en kleur geeft. De mens, die, geïnfecteerd met het vaccin van Pasen, na deze crisis opstaat voor een nieuwe samenleving en wereld die eerlijker, rechtvaardiger en socialer is.

In die geest wens ik u, en uw dierbaren, een gezegende toekomst, met ooit weer een door mensen gevulde stad met Pasen. Een Pasen met een volgepakt kerkplein waar haar inwoners haar kleine kinderen optilt en hun stem, vervuld van dankbaarheid, ten hemel richt met een vreugdevol Alleluja!

Zalig Pasen!

Ootmarsum, 4 april 2021,

Pastor Jan Kerkhof Jonkman