Wegenbouw is in onze samenleving Bigg Bussiness… Dag en nacht wordt er gewerkt om onze snelwegen uit te bereiden en in zo goed mogelijk conditie te houden, want we moeten ons zo snel mogelijk kunnen verplaatsen van A naar B. Files kosten alleen maar handen vol geld, horen we het bedrijfsleven roepen. En ook al blijkt dat het openbare verkeer er na de corona anders uitziet en mensen voor hun werk minder de weg op gaan, onze minister van Verkeer en Waterstaat, Cora van Nieuwenhuizen, blijft volharden in haar plannen dat er meer asfalt bij moet komen, dat dit ons nog meer welvaart bezorgt, alsof dat ook tegelijk meer welzijn inhoudt. Zo worden er rechte lijnen getrokken dwars door natuurgebieden heen, ondanks dat we steeds meer tot het besef komen dat we niet overleven zonder die kostbare natuur. Bruggen, viaducten, tunnels, het gaat allemaal ten koste van de natuur, terwijl is bewezen dat na uitbreiding van een snelweg, deze gelijk weer dichtslibt met files. Maar de wegenbouwers zijn maar wat blij met onze minister, die maar één doel voor ogen heeft: nog meer asfalt om mensen zo snel mogelijk op hun plaats van bestemming te krijgen.

Ook Johannes de Doper heeft het over het effen, vlak en recht maken van wegen. Dan doelt hij niet op de snelwegen uit zijn tijd, de grote Via ‘ s die de Romeinen bouwden vanuit Rome naar alle uithoeken van hun Rijk. Nee ,hij doelt niet op wegen om mensen en goederen zo snel mogelijk te kunnen verplaatsen, maar hij wil daarmee aangeven dat we ruim baan moeten maken voor de komst van God in ons midden. Johannes wil vandaag juist een halt toeroepen aan het snelverkeer. Een zegenrijke oproep in onze samenleving waarin alles draait om het feit dat alles sneller en efficiënter moet, in ons dagelijks leven, op de weg en op de digitale snelweg. Wij lijken ondertussen slechts in dat snelle verkeer op de weg en in de communicatiemedia een onderdeeltje te zijn geworden. Door al die rechte wegen snellen we elkaar voorbij op de weg, in de communicatiemedia en in onze omgang met elkaar.

Johannes nodigt ons uit rust te nemen, iets wat ook het coronavirus ook als bijeffect heeft veroorzaakt. Het heeft ons wat meer doen onthaasten, meer tijd gegeven voor ons gezin en ons persoonlijk leven, en hopelijk dichter bij onszelf gebracht, doen ontdekken wat werkelijk van waarde is en wat op de eerste plek komt in ons leven.

Johannes neemt ons vandaag mee naar het begin van de Schepping, toen God de wereld schiep door zijn Woord. Toen Hij sprak: “Er moet licht zijn, en er was licht.” Met dat licht kunnen wij zien wij elkaar zien zoals we werkelijk zijn. In het Licht van God kunnen wij elkaar zien, zoals we kijken naar een pasgeboren kond: vol verwondering. Dan kijken we zoals in een spiegel: we zien onszelf zoals we graag zouden willen zijn. N.l. mensen die zorg hebben voor de ander, die anderen vertrouwen schenken, mensen die de ander niet voorbij lopen, maar aanzien, die willen vergeven en de ander een nieuwe kans wil geven.

Johannes nam de goede afslag van de snelweg van het leven, hij trok zich terug in de woestijn. Hij nodigt ons uit hetzelfde te doen en ons te ontdoen van alle ballast waar anderen ons mee opzadelen. In de woestijn leer je, om je te ontdoen van alles wat je eigenlijk niet nodig hebt om te kunnen leven naar God ’s hart. Bekeer je, met andere woorden: keer je leven om, leef zoals het in den beginne ooit de bedoeling was.

Hopelijk helpt de coronapandemie ons om het oude leven om te keren, meer bewuster te gaan leven, elkaar niet in alle haast voorbij te leven, maar te werken aan open en eerlijke, vertrouwvolle communicatie met elkaar. Op die weg naar de ander zul je God tegenkomen.

Vul elk dal dat tussen jullie instaat, zegt hij, slecht elke heuvel die contact van hart tot hart in de weg staat, want het schort maar al te vaak aan goede verbindingen tussen mensen.

Asfalt ligt er genoeg, maar er is behoefte aan wegen waarmee mensen elkaar kunnen bereiken en God ons kan bereiken. Moge deze oproep ook ons bemoedigen als toegewijde wegwerkers aan de slag te gaan, om Gods licht de kans te geven in een nieuwe tijd die aanstaande is!

Amen.

De Lutte, 6 december 2020,

Pastor Jan Kerkhof Jonkman