KUNNEN, WILLEN, DOEN…
en dat al meer dan 150 jaar! Misschien kun je zingen maar wil je niet zingen in de kerk. Dat kan natuurlijk en voor velen geldt dat ook. Maar er zijn niet zo veel mensen die kunnen zingen, die willen zingen en het ook doen en dan ook nog in de kerk en niet alleen maar voor zichzelf en zeker niet voor eigenbelang, behalve dat je er plezier aan beleeft. Op 10 juli stond er een groepje van 6 die deze dag werden geëerd vanwege hun zilveren koorjubileum en wel….

Karen Kluijtmans-Laarhuis (2020) Karin Rikhof-van Uden (2021) Carla Timmerman-Rikkink (2021) Louis Kienhuis (2021) Marian Rikkink-Harberink (2022) Sabine Degen-Bult (2022)

Op deze dag stond het evangelie van de barmhartige Samaritaan centraal. -3- De barmhartige Samaritaan toonde naastenliefde. Naastenliefde betekent dienstbaar zijn aan de medemens. Als koorlid ben je ook dienstbaar; dienstbaar aan de mensen die samen kerk zijn. Wekelijks repeteren en telkens weer zingen tijdens verschillende vieringen. Ook dat is dienstbaarheid! Vele koorleden doen dat al jaren en dit jaar hebben we een aantal koorleden onderscheiden die inmiddels 25 jaar (of iets langer) lid zijn van het themakoor Vivace. Tijdens de Coronatijd hebben we daar helaas geen aandacht aan kunnen én willen besteden. Een kwart eeuw staat een ieder van hen telkens weer klaar voor de kerk. Ze zijn er als ze geroepen worden om te zingen in een themaviering, een afscheids-, een huwelijks- of vormselviering. Of gewoon door het jaar heen tijdens een andere bijeenkomst waar de aanwezigheid van Vivace gewenst is. Ook op andere wijzen proberen zij dienstbaar te zijn, b.v. door het verzorgen van kopieën voor de mappen, voor de financiën van het koor, de kledingcommissie, maakten zij ooit deel uit van de werkgroep of zijn ze vaste lezer tijdens de vieringen. Daarom was het niet alleen de dag van dienstbaarheid maar ook van dankbaarheid en van feest. Dankbaar zijn we deze leden voor hun jarenlange inzet voor de kerkgemeenschap en ons koor Vivace. Feest, omdat 150 jaar lidmaatschap natuurlijk gevierd moet worden. Daarbij hoorden de versierselen van de Gregoriusonderscheiding die ze, na het woordje door de voorzitter van Vivace, opgespeld kregen door pastor Munsterhuis: de onderscheiding, de draagspeld en oorkonde. En natuurlijk hoorden daar bloemen bij! En…. ook een daverend applaus mocht voor deze toppers niet ontbreken!