Hier worden Overwegingen gearchiveerd om ze nog eens na te lezen

 

21e zondag: Geensleutel, maar sleutelfiguur

Boven de voorgevel van de grootste kerk ter wereld, de Sint Pieter in Rome staan ze allemaal op een rij: de twaalf apostelen. Je kunt ze herkennen aan een voorwerp dat ze bij zich dragen, soms een martelwerktuig waarmee ze om het leven zijn gebracht. Petrus herkennen we aan de sleutels die hij bij zich draagt, refererend aan het Evangelie van vandaag, waarin Jezus zegt: “Gij zijt Petrus en op deze kerk zal ik mijn kerk bouwen. Ik zal u de sleutels geven van het Rijk der hemelen.” En alsof dat nog niet duidelijk genoeg is staan deze woorden ook nog groot afgedrukt in de koepel van de Sint Pieter, de koepel die in het Byzantijnse Rijk stond voor de hemel.

16e Zondag: Wat doen we met het kwaad in ons midden

“Hoe kan het toch dat één van mijn kinderen totaal ontspoord is”, zo vertelde mij ooit een bezorgde moeder. Is mijn opvoeding dan mislukt, wat heb ik dan toch verkeerd gedaan? Vragen die haar kwelden op haar oude dag, vragen die haar ’s nachts vaak uit de slaap hielden. Mijn man en ik hebben ze allemaal dezelfde opvoeding gegeven, ze passen allemaal goed op, hebben een leuk gezin, behalve die ene, die verslaafd raakte aan drugs, op dievenpad ging om aan geld te komen, vaak veroordeeld is en tijden doorbracht in de gevangenis, en nu een zwervend bestaan leidt. Mijn andere kinderen willen niets meer met hem te maken hebben, hij heeft hen bedrogen, maar ik kan hem niet loslaten, het is en blijft mijn zoon, wat hij ook gedaan heeft. Ik gun hem ook een goed leven en blijf hopen dat hij zelf eens tot beter inzicht komt en zijn leven betert.

15e Zondag: Het goede zaaien!

In ons Twentse landschap, waarin onze essen bedekt zijn met een groene grasdeken, zien we het nog maar zelden: boeren die het zaad in de vruchtbare aarde leggen. Zo herinner ik mij het beeld uit mijn jeugd hoe mijn vader met de zèèiloop op en neer liep op de bemeste en omgeploegde akker, om het zaad in vruchtbare bodem te laten vallen, zodanig dat er niet veel verloren ging en kon opgroeien ondanks onkruid en distels. En als je zelf een tuin hebt en moet onderhouden weet je dat er tussen de planten van het goede zaad overal onkruid opkomt dat het goede gewas kan doen verstikken. Het goede zaad zaaien in vruchtbare bodem, dat is ook het beeld dat Jezus vandaag gebruikt in het Evangelie voor het landen van Gods Woord in de harten van de mensen, opdat het daar een vruchtbare bodem mag vinden. Nu we de boeren minder zien zaaien, wordt er nogal wat door anderen gezaaid in onze wereld. Bedrijven die allerlei boodschappen uitzaaien in de hoop dat wij hun producten kopen. Aantrekkelijke aanbiedingen die ons via de media bereiken. De krant die ons onrust zaait door te vertellen wat er allemaal niet deugt in onze wereld. Regeringsleiders die onrust proberen te zaaien en computers laten hacken, vrijheden van mensen inperkt, leugens en nepnieuws in de wereld verspreiden. Er wordt volop gezaaid, maar het is niet allemaal vruchtbaar zaad, het is ook maar goed dat al dat zaad in de vruchtbare akker van ons hart valt. Gelukkig hebben we zelf een eigen keuze. Een hoop flauwekul en nepnieuws kunnen we aan de kant schuiven. Het leert ons elke dag dat er veel onkruid en distels worden gezaaid om het goede zaad in de mensen harten te verstikken vanwege hun eigen belang. Zaad dat niet vrede, vrijheid, gelijkheid en respect voor elk mensenleven tot doel heeft, een opbrengst waar velen in onze wereld naar hunkeren, maar ingegeven wordt door macht, egoïsme en eigen belang.

14e zondag: Staar je niet blind op de Wet

Lieve mensen, Wat hebben we een vreemde tijd achter de rug. Opeens ging onze samenleving geheel op slot toen op zondagavond 15 maart de regering de zogenaamde lock-down afkondigde vanwege het coronavirus. Café ’s en restaurants werden van het ene op het andere moment gesloten, mensen mochten niet meer naar hun werk, scholen werden gesloten, mensen moesten thuis blijven, ouders moesten hun kinderen helpen bij het digitale onderwijs thuis, ouderen in verpleeg- en zorginstellingen kwamen in isolatie en mochten geen bezoek meer ontvangen, kerken mochten geen publieke vieringen meer doen. We moesten 1,5 meter afstand houden en mochten elkaar geen hand meer geven. Besmette mensen met het virus werden geïsoleerd en op de IC ‘s verschenen artsen en verpleegkundigen, ingepakt met allerlei beschermingsmateriaal, als maan-mannetjes en vrouwtjes aan het bed. U allen heeft daar op de een of andere wijze mee te maken gehad. Ook wij mochten onze zoon, die al die maanden geïsoleerd in zijn appartement leefde, niet bezoeken. We waren aan allerlei regeltjes gebonden op straffe van een flinke boete. Velen hebben deze maanden met al deze bijzondere wetten en regels als een zware levenslast gevoeld. Zeker wanneer je vader of moeder alleen moest sterven, of soms met één of twee familieleden aan het bed. De uitvaarten met een klein aantal mensen, zonder koor, zonder de fysieke nabijheid en troost van de mensen die je dierbaar waren. En wij, pastores misten u in de kerk. Elke zondag stonden wij in een lege kerk om de viering te verzorgen, hetgeen heel onnatuurlijk is, want vieren doe je samen.

Pinksteren 2020

Lieve mensen, Vandaag, op de vijftigste dag na Pasen, vieren wij het Pinksterfeest. En bij een feest horen cadeautjes, net als bij het vieren van een verjaardag, jubileum of het Sinterklaasfeest. Cadeautjes, zoals wij hoorden in de Eerste Lezing, die wij ontvangen van de Heilig Geest. Maar liefst zeven cadeautje. En dat zijn geen cadeautjes die wij trots uitstallen op onze tafel, die wij kunnen opeten of drinken of ermee kunnen pronken als een sieraad. Het zijn cadeautjes die je niet concreet kunt pakken, maar die eigenlijk al in je zitten. Het zijn meer talenten en eigenschappen die we al in ons kunnen hebben: zoals wijsheid, geloof, inzicht, sterkte en liefde. Het zijn eerder een soort vonken die de Heilige Geest aanblaast. Het zijn gaven die het leven leefbaar maken, die als een wervelwind nieuw leven kunnen inblazen in onze samenleving. Gaven die door alle mensen, van welke cultuur, ras of religie worden verstaan, omdat ze de taal van het hart spreken.